bazen, insan..
İnsan bazen dönüp baktığında tek mutlu olduğu anları, veya ve hatta, en mutlu olduğu anları çocukluk anıları ve anları olarak hatırlar, veya düşünür. Tek ifadenin yüzünde ki, ve en samimi, ve en içten, ve en masum ifadenin o ifade olduğunu sanır. Ne başka birinde bulabileceğini düşünür, ne de başka bir zamanda..
Yanılır halbuki. Yanılır.. Çünkü karşısına onu o çocukluk hallerine geri döndürecek, o zamanlar kadar şımarık bazen, o zamanlar kadar saf bazen, o zamanlar kadar zırıl zırıl ağlatabilecek, o zamanlar kadar kahkalarla neşe içinde güldürebilecek, o zamanlar gibi saf, tertemiz sevebilecek birisi çıkar. Yarınların bambaşkalığına inandırabilecek biri.. Sabahın güzelliğine, ve her sabahın daha anlamlı olduğuna bir öncekinden.. belki her mevsimin bahar olduğuna inandıracak, belki her hüznün bir mutluluğa kavuştuğuna..
Var böyle biri. Çıkıyor insanın karşısına. Belki istemeyi bilmeli, belki sabretmeli.. Bir ömrü bin ömür gibi yaşatabilir biri. İzin vermeyi bilmeli belki. Kalbimize dokunmasına izin vermeli. (Sen meleğimsin benim sevgilim. Ve verdim ben sana bütün izinleri.) kabul etmeli. Aşkın ve sevginin gücünü kabul etmeli. İstanbul gibi olmalı biraz, olabilmeli. Sabretmeli yıllarca. Mutlaka fethedecektir biri.
Doğru kişi.
Okyanusların içinde olduğunu farketmeli.. koskocaman ormanların. Birsürü kelebeğin midende.. pırpır uçuşlarını engellememeli. Biraz akışına bırakabilmeli.. biraz müziğin sesini açmalı. Biraz sözleri düşünmeyi bırakıp, bırakmalı melodiye kendini.. Öptüğünde gözlerin kapalı olmalı.. ondan başka birşey görmemeli. Hissetmemeli. Sarıldığında dünya üzerinde birtek o varmış ve son defaymış gibi sarılabilmeli.. 1 dakika sonra başınıza ne gelecek bilemezsin ki.. affedebilmeli.. affedilmeyi dileyebilmeli.. gülmekten vazgeçmemeli hiç.. var olduğunu ve bu varlığın son bulacağını bilmeli.. kimle olduğunu , kimle son bulsun istediğine doğru karar vermeli. Verdiğinde ise bırakmamalı hiç.
Canına, kabline sokarcasına sarılabilmeli. Benim misin diye sormak yerine, seninim diyebilmeli. Hislerini çırılçıplak soyabilmeli, bedeni değil. Hislerini soymaktan utanmamalı. Savunmasız kaldığında sana zarar vermek yerine o savunmasız halini nasıl yücelttiğini hissetmeli. Kalkanları kaldırmalı hayata karşı koyulan. Güvenmeli. Bırakmamalı herşeyi dünyanın kendi haline.. dünya deli.. aşk bir gemi.. bir kere bindiğin zaman tüm dalgalara koruyabilmeli.. en ufak fırtınıda sandalı alıp çekip gitmemeli, yada atlamamalı gemiden.. kurtarmayı bilmeli gemiyi..
Fırtıanalara izin vermemeli.. rotayı doğru belirlemeli.. bile bile fırtınaın içine gidilmezki.. çocukların en müthiş hissettikleri günlerden biridir doğum günleri.. büyüdüğündede değişir mi sanki. Unutmamalı özel günleri..
Çok olur insanın öğreteni ve akıl vereni.. ama herkes yorumlar kendine göresini.. demiyorum ki hiçbirini dinlememeli.. ama insan kendisi ne yapacağını yorabilmeli.. bulabilmeli kendisine göresini.. başkasına görelerle hayat yaşanmaz ki..
Seni çok seviyorum. Çok sevgili.. öyle çok ki.. görürsün yanına gelince bugün
